Ik wil eigenlijk nog wel meer kwijt over copyright.
Dat is namelijk dat ik me erger aan het feit dat onze regering denkt dat Nederland een eiland is dat valt af te schermen van de rest van de wereld. Dat ze proberen met ouderwetse wetgeving de veranderende wereld om ons heen te beteugelen. Die veranderingen vragen juist om nieuwerwetse wetgeving. Hoe? Dat zouden die jongens in Den Haag en Brussel enzo maar eens goed moeten uitzoeken.
Ik denk dat downloaden niet meer tegen is te houden. Goed voorbeeld is de muziekindustrie: door de arrogantie van de platenmaatschappijen is de prijs van een cd veel te lang veel te hoog geweest. Ik merk in mijn omgeving, zelfs bij onze zoon, dat mensen best wel wat willen betalen voor muziek. Zelfs voor een cd. Als het toegevoegde waarde biedt en niet te duur is.
Naast die arrogante houding zijn de technische mogelijkheden natuurlijk ook razendsnel ontwikkeld. Dat kan echt niet meer worden omgekeerd. Natuurlijk begrijp ik dat het maken van een film of game veel geld kost. En dat dat terugverdiend moet worden. Maar dat is maar 1 aspect van de zaak. Ik heb het idee dat creativiteit en geld steeds meer door elkaar gaan lopen. Beginnende artiesten prijzen zichzelf aan via YouTube en grote bedrijven aarzelen er niet voor om social media te gebruiken om reclame te maken. Alles loopt dwars door elkaar heen.
Dus eindig ik waar ik mijn vorige stukje mee begon: ingewikkeld!
zaterdag 16 april 2011
vrijdag 15 april 2011
Ding 27 = copyright
Ingewikkeld.
Maar dat is waarschijnlijk wat de Verdiepgoeroes aan mij kwijt willen.
Ik heb een stukje film bekeken en daarin werd helder uitgelegd dat het maken van een stukje (filmpje, met muziek) niet helder is qua copyright.
Logisch, als je het rustig aanhoort en bekijkt.
Maar lastig als je een dingetje wilt maken en vervolgens wilt publiceren op het net.
Ik heb een echtgenoot, dat is op zich een zegening. Of niet.
Maar waar het om gaat: hij bekijkt graag filmpjes van mannen met dezelfde hobby. Dat is vliegen zonder (echt) vliegtuig. Die filmpjes gaan meestal vergezeld van niksige muziek. Ik snap nu waarom: het is muziek die zo niksig is dat niemand er voor wil betalen. Gaapmuziek. Waar geen auteursrecht op zit. Omdat een echte auteur nog niet dood wil worden gevonden als eigenaar van die probleemnoten.
Ik dwaal af. Volgens mij moest dit 27e dingetje gaan over problemen met auteursrecht. Mijn stukje tot nu toe gaat eigenlijk over problemen met slechte auteurs.
Als ik auteur was, en soms ben ik dat, dan zou ik er geen moeite mee hebben als ik geciteerd werd. Maar dan wel met vermelding van naam en eventueel toenaam.
Natuurlijk zou ik des duivels zijn als iemand mijn hele stukkie overschrijft en vervolgens net doet alsof hij het zelf verzonnen heeft. No way zou ik dat goed vinden.
Dus: leuke dingen voor de mensen mogen worden overgeschreven. Zeker als ik (of een ander) ze op het net slinger. Maar zet er even bij van wie je het hebt.
Maar dat is waarschijnlijk wat de Verdiepgoeroes aan mij kwijt willen.
Ik heb een stukje film bekeken en daarin werd helder uitgelegd dat het maken van een stukje (filmpje, met muziek) niet helder is qua copyright.
Logisch, als je het rustig aanhoort en bekijkt.
Maar lastig als je een dingetje wilt maken en vervolgens wilt publiceren op het net.
Ik heb een echtgenoot, dat is op zich een zegening. Of niet.
Maar waar het om gaat: hij bekijkt graag filmpjes van mannen met dezelfde hobby. Dat is vliegen zonder (echt) vliegtuig. Die filmpjes gaan meestal vergezeld van niksige muziek. Ik snap nu waarom: het is muziek die zo niksig is dat niemand er voor wil betalen. Gaapmuziek. Waar geen auteursrecht op zit. Omdat een echte auteur nog niet dood wil worden gevonden als eigenaar van die probleemnoten.
Ik dwaal af. Volgens mij moest dit 27e dingetje gaan over problemen met auteursrecht. Mijn stukje tot nu toe gaat eigenlijk over problemen met slechte auteurs.
Als ik auteur was, en soms ben ik dat, dan zou ik er geen moeite mee hebben als ik geciteerd werd. Maar dan wel met vermelding van naam en eventueel toenaam.
Natuurlijk zou ik des duivels zijn als iemand mijn hele stukkie overschrijft en vervolgens net doet alsof hij het zelf verzonnen heeft. No way zou ik dat goed vinden.
Dus: leuke dingen voor de mensen mogen worden overgeschreven. Zeker als ik (of een ander) ze op het net slinger. Maar zet er even bij van wie je het hebt.
Ding 25 sla ik even over
Ik hoor van andere Verdiepers dat het niet meevalt, zo'n screencast.
Stiekem lijkt het mij eigenlijk wel leuk om het te proberen. Maar ik sla het nu toch even over. Geen tijd. Probeer het nog wel een keer: beloofd!
Ik skip naar Privacy.
Ik heb het een en ander zitten lezen en bedenk: Privacy is belangrijk. Ik wil ook niet dat mensen dingen van mij weten waarvan ik niet wil dat ze ze weten. Simpel.
Maar aan de andere kant vind ik ook: je kunt via internet van alles afschermen. Als je maar weet hoe.
Ben je vindbaar? En voor wie?
Verder: ik roep nog al graag iets. Kop boven het maaiveld. Risico nemen.
Als je geen fouten maakt, is het waarschijnlijk dat je nooit risico's hebt genomen.
Ik neem danook liever risico's dan dat ik zit te jeremieren over privacy.
Ik neem dus ook het risico dat er dingen over mij zijn te vinden die mij niet bevallen. So what?
Ik denk dat ik te vinden ben met mate. Ik denk dat ik daar met mate de regie over heb.
En anders maar niet. Risico van het vak.
Stiekem lijkt het mij eigenlijk wel leuk om het te proberen. Maar ik sla het nu toch even over. Geen tijd. Probeer het nog wel een keer: beloofd!
Ik skip naar Privacy.
Ik heb het een en ander zitten lezen en bedenk: Privacy is belangrijk. Ik wil ook niet dat mensen dingen van mij weten waarvan ik niet wil dat ze ze weten. Simpel.
Maar aan de andere kant vind ik ook: je kunt via internet van alles afschermen. Als je maar weet hoe.
Ben je vindbaar? En voor wie?
Verder: ik roep nog al graag iets. Kop boven het maaiveld. Risico nemen.
Als je geen fouten maakt, is het waarschijnlijk dat je nooit risico's hebt genomen.
Ik neem danook liever risico's dan dat ik zit te jeremieren over privacy.
Ik neem dus ook het risico dat er dingen over mij zijn te vinden die mij niet bevallen. So what?
Ik denk dat ik te vinden ben met mate. Ik denk dat ik daar met mate de regie over heb.
En anders maar niet. Risico van het vak.
woensdag 2 maart 2011
Dit wil ik aan niemand onthouden!
Spockelhoff bestaat tegenwoordig ook als bouwpakket.
Voor enkele uurtjes aangenaam knutselvertier!
We hebben een hondje en hij heet Sprokkel
Eigenlijk moet ik me met VerdiepDingen bezig houden, maar ik zie dat ruim.
Spookiespock en ik hebben een hondje, een bibliotheekboxer! Hij is nog jong en speels en Spock houdt zich niet helemaal aan het uitlaatschema dat ik op onze koelkast heb gemagnetiseerd, maar daar komen we wel uit.
Sprokkel is gewoon keigaaf!
Zeker nu zijn nieuwe afstandsbediening is afgeleverd. Dit is 'm:
Spock en ik kunnen Sprokkel nu erg makkelijk managen. Het is een wonder van techniek. Echt een VerdiepDing. Want 3.0!
Spookiespock en ik hebben een hondje, een bibliotheekboxer! Hij is nog jong en speels en Spock houdt zich niet helemaal aan het uitlaatschema dat ik op onze koelkast heb gemagnetiseerd, maar daar komen we wel uit.
Sprokkel is gewoon keigaaf!
Zeker nu zijn nieuwe afstandsbediening is afgeleverd. Dit is 'm:
Spock en ik kunnen Sprokkel nu erg makkelijk managen. Het is een wonder van techniek. Echt een VerdiepDing. Want 3.0!
maandag 31 januari 2011
Mediawijsheid
Ik ben natuurlijk heel mediawijs. Denk ik.
Maar ben me toch maar eens gaan verdiepen in het onderwerp. Dus heb ik artikelen zitten lezen uit het 23D literatuurlijstje, o.a. op Mediawijzer.net. Sommige dingen wist ik, andere dingen wist ik helemaal niet. Dus met mijn mediawijsheid valt het kennelijk een beetje tegen.
Door 1 zo'n artikel werd ik gegrepen: Aanpak voor het herkennen en helpen van digibeten werkt.
Het ging over diensten die ook of uitsluitend online worden aangeboden.
Er zat een foto bij over een vrolijk seniorenpaar die stralend hun digitale vaarbewijs (?) toonden en er helemaal bij hoorden.
Ze waren ontsnapt aan dat leger van 3 miljoen Nederlanders die digibeet zijn. En die de overheid en de instanties maar tot last waren. Want hoe kon de overheid in vredesnaam kostenefficiënt werken als de burgers niet meededen?
En ik zag mijn ouders voor mij. Die zitten ook bij die 3 miljoen. Een minderheid, dat is nooit zo best.
Mijn ouders vinden het prima dat ze digibeet zijn. Ze zijn nog echt van het soort dat niet kan muizen. Het wordt wel lastig met het invullen van belasting enzo, dat doen wij dan ook voor ze. We hebben nog geprobeerd met een soort van missiewerk om ze aan de pc te krijgen via de electrische typmachine (wie kent 'm nog?). Maar dat betekende dat we telefonische helpdesk werden met betrekking tot die typmachine, waar we zelf inmiddels ook niet meer het fijne van wisten omdat we dat stadium al lang voor bij waren.
Gek werden we er van. Als de telefoon ging was het negen van de tien keer mijn moeder die een op hol geslagen of vastgelopen typmachine had.
We hebben het dus geprobeerd. Zij ook.
Maar we hebben met zijn allen geconcludeerd: laat maar.
En omdat ik vast niet de enige ben met niet-kostenefficiënte ouders denk ik: Misschien moeten we die drie miljoen min of meer hopeloze gevallen maar lekker zo hopeloos laten.
He: daar ligt nog wel een rol voor de bibliotheek. Onze medewerkers zijn immers (zeker na het volgen van min of meer 23 dingen) uitstekend geoutilleerd om die drie miljoen stakkers een eindje op weg te helpen. IN de bibliotheek.
Maar ben me toch maar eens gaan verdiepen in het onderwerp. Dus heb ik artikelen zitten lezen uit het 23D literatuurlijstje, o.a. op Mediawijzer.net. Sommige dingen wist ik, andere dingen wist ik helemaal niet. Dus met mijn mediawijsheid valt het kennelijk een beetje tegen.
Door 1 zo'n artikel werd ik gegrepen: Aanpak voor het herkennen en helpen van digibeten werkt.
Het ging over diensten die ook of uitsluitend online worden aangeboden.
Er zat een foto bij over een vrolijk seniorenpaar die stralend hun digitale vaarbewijs (?) toonden en er helemaal bij hoorden.
Ze waren ontsnapt aan dat leger van 3 miljoen Nederlanders die digibeet zijn. En die de overheid en de instanties maar tot last waren. Want hoe kon de overheid in vredesnaam kostenefficiënt werken als de burgers niet meededen?
En ik zag mijn ouders voor mij. Die zitten ook bij die 3 miljoen. Een minderheid, dat is nooit zo best.
Mijn ouders vinden het prima dat ze digibeet zijn. Ze zijn nog echt van het soort dat niet kan muizen. Het wordt wel lastig met het invullen van belasting enzo, dat doen wij dan ook voor ze. We hebben nog geprobeerd met een soort van missiewerk om ze aan de pc te krijgen via de electrische typmachine (wie kent 'm nog?). Maar dat betekende dat we telefonische helpdesk werden met betrekking tot die typmachine, waar we zelf inmiddels ook niet meer het fijne van wisten omdat we dat stadium al lang voor bij waren.
Gek werden we er van. Als de telefoon ging was het negen van de tien keer mijn moeder die een op hol geslagen of vastgelopen typmachine had.
We hebben het dus geprobeerd. Zij ook.
Maar we hebben met zijn allen geconcludeerd: laat maar.
En omdat ik vast niet de enige ben met niet-kostenefficiënte ouders denk ik: Misschien moeten we die drie miljoen min of meer hopeloze gevallen maar lekker zo hopeloos laten.
He: daar ligt nog wel een rol voor de bibliotheek. Onze medewerkers zijn immers (zeker na het volgen van min of meer 23 dingen) uitstekend geoutilleerd om die drie miljoen stakkers een eindje op weg te helpen. IN de bibliotheek.
donderdag 20 januari 2011
Verdieping?
Here goes!
Ik heb me opgegeven voor VerdiepDingen, en heb me voorgenomen om het serieus aan te pakken. Maar nu moet ik een stukkie schrijven over hoe 2.0 ik ben en kom ik tot de conclusie dat het eigenlijk niet meevalt.
Muziekje aangezet (nee, geen spotify: ik heb de website van Anno openstaan en doe net of ik midden in het door mij zo geliefde Anno 1404 zit).
Dat is ook de conclusie die ik trek: ik ben een spelletjesmens en weet daar wel raad mee. Ik heb een praatbaan en kennelijk daarbuiten niet zo veel behoefte aan praten. Dus, ook al vind je mij tegenwoordig wel op Hyves, ik ben daar niet echt actief te vinden.
In mijn werk als teamleider zie ik ook niet 1-2-3 wilde toepassingen van 23Dingen. Ik ben handig in intranet en mail. Ik zie het voordeel van google docs, maar gebruik het eigenlijk nog te weinig. Zo af en toe word ik iemands vriend, en soms wissel ik ook nog wat zinnen uit met zo'n vriend.
Maar ik weet wel waar anderen het over hebben als er een 23D-term voorbij schiet, en in die zin heb ik er heel wat van geleerd, van die 23 Dingen. O nee: 20 Dingen, want ik liep een beetje vast op het eind. ;-}]
Hoe kunnen we 23D toepassen in de dienstverlening? Daar denk ik dat we social media wel in kunnen zetten. Of sms-diensten etc. In onze communicatie naar de klant. Verder denk ik dat we apps in kunnen zetten. Als ik zie hoe onze bijna 19-jarige zoon verkleefd is met zijn i-phone en talloze apps, is dat absoluut de kant die we op moeten gaan om onszelf aantrekkelijk te maken bij een bepaalde (grote) doelgroep. Gelukkig speelt zoonlief ook een oude Monkey Island-versie op zijn i-phone. En kennen jullie Angry birds al?
De cirkel is rond. Ben ik weer lekker waar de muziek me al bracht: SPELLETJES!
Ik heb me opgegeven voor VerdiepDingen, en heb me voorgenomen om het serieus aan te pakken. Maar nu moet ik een stukkie schrijven over hoe 2.0 ik ben en kom ik tot de conclusie dat het eigenlijk niet meevalt.
Muziekje aangezet (nee, geen spotify: ik heb de website van Anno openstaan en doe net of ik midden in het door mij zo geliefde Anno 1404 zit).
Dat is ook de conclusie die ik trek: ik ben een spelletjesmens en weet daar wel raad mee. Ik heb een praatbaan en kennelijk daarbuiten niet zo veel behoefte aan praten. Dus, ook al vind je mij tegenwoordig wel op Hyves, ik ben daar niet echt actief te vinden.
In mijn werk als teamleider zie ik ook niet 1-2-3 wilde toepassingen van 23Dingen. Ik ben handig in intranet en mail. Ik zie het voordeel van google docs, maar gebruik het eigenlijk nog te weinig. Zo af en toe word ik iemands vriend, en soms wissel ik ook nog wat zinnen uit met zo'n vriend.
Maar ik weet wel waar anderen het over hebben als er een 23D-term voorbij schiet, en in die zin heb ik er heel wat van geleerd, van die 23 Dingen. O nee: 20 Dingen, want ik liep een beetje vast op het eind. ;-}]
Hoe kunnen we 23D toepassen in de dienstverlening? Daar denk ik dat we social media wel in kunnen zetten. Of sms-diensten etc. In onze communicatie naar de klant. Verder denk ik dat we apps in kunnen zetten. Als ik zie hoe onze bijna 19-jarige zoon verkleefd is met zijn i-phone en talloze apps, is dat absoluut de kant die we op moeten gaan om onszelf aantrekkelijk te maken bij een bepaalde (grote) doelgroep. Gelukkig speelt zoonlief ook een oude Monkey Island-versie op zijn i-phone. En kennen jullie Angry birds al?
De cirkel is rond. Ben ik weer lekker waar de muziek me al bracht: SPELLETJES!
woensdag 19 januari 2011
Biebsoap revisited 2
Fijn wel: mijn bewering dat ik verder ging met Biebsoap. Mooi weer helemaal NIETS van terecht gekomen.
Het concept lag er. Raoul zou Spockelhoff zijn, en dan was er ook nog die Spamela aan zijn zijde. Beiden gekleed in een wetsuit, met daarover heen een onderbroek. Omdat alle superhelden hun slip niet alleen over de bib, maar ook over hun panty heen dragen. Onze wetsuits zouden een haaienvin op de rug hebben, met daarop het logo van bibliotheek Nederland. Onze eigen fondsenwerver had deze ruimhartige sponsoring al voor ons geregeld. Als we de golven zouden kiezen dan zou er een sparkle verschijnen bij het logo. Als, want we zouden de golven niet voor niets kiezen: daar zou iets tegenover moeten staan.
Eer en glorie? Niet helemaal genoeg voor ons dappere paar! Ook superhelden moeten eten, en aangezien Spockelhoff en Spamela er verschillende levensstijlen op na houden...
Maar goed. Spockelhoff verkeerde in hoger sferen en Spamela had nog een akkefietje met een ex van haar. Maar nu zijn ze bij elkaar. En beginnen ze opnieuw.
Locatie: Biebsoapbay. Prachtige witte stranden. Wuivende palmen. De zon schijnt er altijd. Zelfs 's nachts. In de verte, vlakbij dat schamele hutje van die ene overgebleven autochtoon, staat de Strandbieb:
Goed herkenbaar aan het vrolijk oranje-wit gestreepte tentdoek, de welgevormde bibliotheekmedewerker achter de mediabar, en het loungegedeelte met de luisterschelpen.
Wat is de cocktail van de dag?
E-reader (de)light?
Letterheinz-tic?
Sunstroke bookie?
Jullie mogen het zeggen. Dit blog is interactief!
En wie van de klanten komt in een acute noodsituatie terecht na het nuttigen van de strandbiebcocktail?
Is het R.Na, directeur van een concurrerende Strandbieb?
Of Franckie Beukenboom, de man met de moneybelt onder zijn driedelig badkostuum?
Feed me, en ik fantaseer de rest...
Het concept lag er. Raoul zou Spockelhoff zijn, en dan was er ook nog die Spamela aan zijn zijde. Beiden gekleed in een wetsuit, met daarover heen een onderbroek. Omdat alle superhelden hun slip niet alleen over de bib, maar ook over hun panty heen dragen. Onze wetsuits zouden een haaienvin op de rug hebben, met daarop het logo van bibliotheek Nederland. Onze eigen fondsenwerver had deze ruimhartige sponsoring al voor ons geregeld. Als we de golven zouden kiezen dan zou er een sparkle verschijnen bij het logo. Als, want we zouden de golven niet voor niets kiezen: daar zou iets tegenover moeten staan.
Eer en glorie? Niet helemaal genoeg voor ons dappere paar! Ook superhelden moeten eten, en aangezien Spockelhoff en Spamela er verschillende levensstijlen op na houden...
Maar goed. Spockelhoff verkeerde in hoger sferen en Spamela had nog een akkefietje met een ex van haar. Maar nu zijn ze bij elkaar. En beginnen ze opnieuw.
Locatie: Biebsoapbay. Prachtige witte stranden. Wuivende palmen. De zon schijnt er altijd. Zelfs 's nachts. In de verte, vlakbij dat schamele hutje van die ene overgebleven autochtoon, staat de Strandbieb:
Goed herkenbaar aan het vrolijk oranje-wit gestreepte tentdoek, de welgevormde bibliotheekmedewerker achter de mediabar, en het loungegedeelte met de luisterschelpen.
Wat is de cocktail van de dag?
E-reader (de)light?
Letterheinz-tic?
Sunstroke bookie?
Jullie mogen het zeggen. Dit blog is interactief!
En wie van de klanten komt in een acute noodsituatie terecht na het nuttigen van de strandbiebcocktail?
Is het R.Na, directeur van een concurrerende Strandbieb?
Of Franckie Beukenboom, de man met de moneybelt onder zijn driedelig badkostuum?
Feed me, en ik fantaseer de rest...
Abonneren op:
Posts (Atom)
