24 dingen

24 dingen.
Oftewel: Vieren: twintig dingen!

Want volgens JK (een collega) en Edo (een Japanse vlieger, google het maar eens. Als je tenminste een informatiemedewerker bent die dat beheerst. Wikipedia kun je ook proberen) heb ik 4 dingen overgeslagen. Dus vier ik dat ik 20 dingen heb gedaan. Van de 24.

Oftewel: en laat ik daarbij in de vlieger-terminologie blijven: Vieren... = laten vieren... = laten gaan. Ik laat dingen gaan. Wel zo rustig.

En dat is wat ik al beschreef in mijn blog.
Ik ben moe. Moe omdat ik al genoeg te doen heb. Moe, omdat er qua werk te weinig uren in een (werk-)week zitten. Moe, omdat bijna alles wat ik aan 23 Dingen heb gedaan in mijn eigen tijd moest gebeuren. Ook nu zit ik in vrije tijd te bloggen.
Mede daarom heb ik besloten: "kijke kijke niet kope".

Ik hoef geen certificaat.
Ik ben al "certified". Broehaha.






Soms bespeurde ik in dit traject dat mensen uitten wat ik nu uit.
Eerlijk gezegd vond ik het redelijk ontluisterend dat aan het begin van 23 dingen zo weinig mensen met mij die vraag stelden: hoe word je gefaciliteerd bij dit soort zaken? De spontaniteit waarmee mensen kennelijk accepteerden dat ze "uitverkoren" waren voor dit project zorgde toch hopelijk niet voor spontane verstandsverbijstering?


We vonden -toen al- met zijn allen dat we keuzes moesten maken: dat is dan ook wat ons te doen staat. Daarbij moeten we ons niet laten leiden door vage beloftes.
Sterker nog: we accepteren niet meer: ik hoor wat je zegt, je hebt gelijk.
En dan een ongelooflijk lange stilte en dan een jaar later in de verte: NIX!!!

Dat gaat nu anders: je pakt je teamleider bij de lurven (graag zelfs, Teamleiders vinden dat lekker) en pakt ze dusdanig aan dat ze voor JOU gaan werken, in plaats van andersom: het 24e DING!

23 Dingen - the end

Wat heb ik nu geleerd van 23 Dingen?

Ik heb kennis gemaakt met een heleboel zaken die mogelijk zijn op/via het internet.
Sommige dingen omarm ik, andere niet.

Een blog doen vind ik leuk.
Maar dat komt omdat ik er van houd om verhalen te maken.
Ik zie een toekomst in een blog van bibliotheekmedewerkers samen met bibliotheekklanten: wat is hot? wat is het lenen waard? en alsjeblieft niet alleen maar over boeken!
Maar ook een fictie-blog, zoals mijn fictieve bieb-soap, lijkt me leuk. Daar wil ik mijn energie wel in steken. En daar krijg ik ook nog eens energie van. En ik zadel niemand op met (het gevolg van) mijn zieleroerselen: je kunt het lezen. Of niet.
Fantasie heb ik zat. Wellicht dat ik daarom zogenaamde ideeën zo zat ben. Een ideeën-lampje brandt dus vaak genoeg in mijn hoofd. Als ik daar een draai aan kan geven met mijn eigen fictie(-blog), zou dat mooi zijn. Moewordende ideeën van anderen, laat ik dat hier meteen maar even toelichten, dat zijn ideeën die als brandend lampje vanuit andermans hoofd over de schutting worden gegooid. Alsof je in een briljant ogenblik een diep inzicht hebt gekregen dat al het nuchter denkwerk uitschakelt. Zo gaan de dingen niet in het gewone leven. Nieuwe bibliotheekmeubels vallen niet gratis uit de lucht, goudklompen zijn schoenen van hout met een leuk laagje en boer zoekt vrouw is een briljant idee dat goed is uitgewerkt met een kostenplaatje en een uitzendschema.

In mijn werk zie ik heil in het delen van documenten (google.docs), al lijkt het me daarvoor (& daarnaast) van belang om kaders af te spreken. Waar gebruik je het voor? Wanneer zet je het in? Wie heeft de regie? Wat is de status? Dat zijn zaken waar je afspraken over moet maken.

Wat betreft de website van de bieb zie ik heil in flickr: foto's er op plaatsen en importeren naar je website: als plaatjes bij activiteiten. Leuk voor de bieb en leuk voor de (deelnemende) klant.

En een doorverwijsfunctie: zoek je dit? Kijk dan op website dat!

Discussies, forums. Allemaal mogelijk.

RSS-feeds: meer mee doen.

Twitter zie ik niet als iets dat je kunt inzetten bij/in de bieb. Ik zie heus wel dat het -soms- handig kan zijn, maar blijf het een gadget vinden.
Toen bij de Goudklompjes-slotconferentie blij-geil werd gedaan dat na een dagje goudklompgetwitter de 5e plaats was behaald op die dag zakte mijn broek af.
Versgeplaatste veren in eigen achterwerk werden spontaan en duidelijk zichtbaar bij sommige deelnemers!

Ik vond het een compliment om te horen dat wij, met ons goudklompgroepje, het over mensen hadden i.p.v. dingen.
Zonder mensen (personeel & klanten) bestaat de bieb niet.
Communicatie is daar heel belangrijk bij, natuurlijk. Digitale communicatie dus ook. Maar het is geen doel op zich. Het is een randvoorwaarde, net als het selfservice-uitleensysteem, zoals onze directeur bij de laatste personeelsbijeenkomst (terecht) zei. Wel een belangrijke randvoorwaarde. Zo belangrijk, dat als het op 1 of andere manier niet goed verloopt er veel te veel negatieve energie in gaat zitten

Daarom wil ik hier een pleidooi houden om digitale communicatie niet te verheffen tot alleszaligmakend. Het rondslingeren van berichten op welke manier dan ook is heel eenzijdig. Communicatie hoort van 2 kanten te komen. Net als relaties. En vooral: SAMENWERKING.
Het samen in samenwerking blijft voor mij het allerbelangrijkste in mijn werk.