Ding 9 moet een (samenhangend?) verhaal zijn over mijn ervaringen met web 2.0.
Lastig, want ik ben na een paar dingetjes geen expert over 2.0! Ik heb natuurlijk wel een mening. Natuurlijk, want een mening hebben zit opgesloten in mijn natuur. Oftewel mijn karakter.
Netvibes is handig. RSS-feeds ook. Toch ben ik blij dat ik de RSS-feeds van sites die ik leuk vind aan Netvibes heb gekoppeld. Sommige favo-sites (gamespot bijvoorbeeld) hebben zoveel wijzigingen per dag (omdat ze gevuld worden door gebruikers) dat je makkelijk 200 nieuwe ontwikkelingen per dag ge-post kunt krijgen. Mooi dat ik dat niet op mijn e-mail-adres wil hebben!
Flickr is het summum voor fotografen. Makkelijk ook in het gebruik. Moeten we absoluut meer mee in de bieb. Wat is er makkelijker dan een stel plaatjes schieten bij een activiteit, en ze op een (bieb)website te plaatsen via flickr?
Je doet er je gebruikers een enorm plezier mee, daarvan ben ik overtuigd.
Ouders bereik je via hun kinderen. En kinderen zijn de toekomst. Klinkt flauw, maar is waar. Want wat is de bieb zonder toekomst (dus kinderen)? Als we nieuwe ontwikkelingen linx laten liggen worden we door die jonkies ingehaald.
Een hekel hebben aan kinderen? Never nooit!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Alleen door de jonkies? Ik heb het idee dat we door veel meer mensen ingehaald (zijn) worden en dat we als de gesmeerde bliksem aan de slag moeten.
BeantwoordenVerwijderen@23D: je hebt gelijk, maar ik schreef nu eens een keertje op milde toon, & voor een lezersgroep die nog niet zo heel ver is in hun gedachten. Dat is de makke (?) wanneer je een functie hebt zoals ik. Ik probeer soms mijn team te bereiken. Soms ook het MT. Gewoon een go-between? Nou nee, daar ben ik dan weer te eigenwijs voor. Wel probeer ik soms een spagaat te maken, terwijl mijn gestel daar niet op is berekend!
BeantwoordenVerwijderenWat ik graag zou willen is dat iedereen gemakkelijk 'het nieuwe' zou omarmen. Soms vind ik dat ik dus daarom het pleit moet bezorgen van 'het nieuwe'.
Maar ik ben ook eigenwijs. En houd er niet van om achter de grote massa aan te lopen. Dus klakkeloos achter 'het nieuwe' aanlopen past niet bij mij. Omdat ik graag zelf richting geef, heb ik niet altijd de richting van anderen nodig. Een kritische houding zit ook nog eens in mij. Kritiek om de kritiek? Nee, dat niet! Kritiek geven is een onderdeel van overleven.
Ding 9 is een opstel. En daar heb ik me aan gehouden.
Op naar ding 10!
Heel goed MC Slasaus. Blijf kritisch kijken naar waar je mee in aanraking komt. En zorg dat anderen niet in die kritische houding blijven steken, of zich daarachter blijven verschuilen. Daar is de rol van een go-between heel belangrijk in en daar heb je inderdaad af en toe verschillende tonen voor nodig.
BeantwoordenVerwijderen